I.F.A. Międzynarodówka Federacji Anarchistycznych
Anarchopedia
IAF - IFA powstała na międzynarodowym kongresie anarchistycznym, który odbył się w dniach 31 sierpnia - 5 września 1968 r. w Carrara (Włochy). Poprzedni międzynarodowy kongres anarchistyczny odbył się w Londynie między 25 lipca a 1 sierpnia 1958 r., w jego trakcie odrodzone zostało dążenie międzynarodowego anarchizmu ku tendencjom organizacyjnym.
Uczestnicy londyńskiego kongresu zgodzili się co do tego że „Międzynarodówka anarchistów wzmocni energię, zapał i aktywność anarchistów ustaloną i potwierdzoną później kilkanaście razy. Międzynarodowy Kongres Anarchistyczny, w którym uczestniczą wszelkie ugrupowania jest przejściowym, tymczasowym sposobem wyrazu..."
Poza tym w konstytucji I.A.C. (International Anarchist Commision - Międzynarodowa Komisja Anarchistyczna), która opiekuje się wzrostem relacji pomiędzy obydwoma kongresami, ważność kontynuowania pracy koniecznej dla rozwoju zorganizowanych działań anarchistycznych została potwierdzona.
Kongres w Carrarze zorganizowany w przełomowym momencie walki społecznej (po maju 1968), wyznaczył cel pracy rozpoczętej w Londynie i kontynuowanej mimo wielu przeszkód. W Carrarze spotkali się i skonfrontowali swoje doświadczenia różne pokolenia bojowników: począwszy od kombatantów hiszpańskiej rewolucji, poprzez antyfaszystowskich żołnierzy II wojny światowej aż do rebelianckiej młodzieży z barykad Europy.
Rewolucyjna perspektywa, która miała miejsce i w robotniczej i studenckiej walce, po raz pierwszy od czasu wojny, znalazła na kongresie bardzo ważną chwilę dla konfrontacji i weryfikacji różnych spojrzeń. Gdy z jednej strony krytykowano marksizm, odrzucano „marksistowsko-libertariańskie" złudzenia egzystujące w pewnych sferach, a z drugiej podkreślana została ważność ruchu robotniczego jako głównego aktora możliwej antyautorytarnej organizacji, stale funkcjonującej, odzwierciedlającej i ujmującej organizacyjne tendencje mchu. Praca przygotowana wtedy, a kontynuowana później przez C.R.I.F.A. (Commision of Rellations of the International of Anarchist Federations - Komisja ds. Wzajemnych Stosunków przy Międzynarodówce F.A) umożliwiła utrzymanie stałych międzynarodowych powiązań, wymianę informacji i wolnościową solidarność.
W dniach 1-4 sierpnia 1971 odbył się w Paryżu kolejny międzynarodowy kongres anarchistyczny, jako kontynuacja ruchu protestu wciąż istniejącego i czynnego, lecz będącego w coraz to trudniejszej sytuacji. Był to czas gdy grupy rewolucyjne przechodziły z walk uliczny do działań partyzantki miejskiej. Dlatego podczas kongresu dyskutowano min. o akcjach bojowych, które do prowadziły pewne grupy do szukania jedynie sprawności działania i do przyjęcia większościowych mechanizmów dla funkcjonowania organizacji.
Trzeci kongres IAF - IFA, znów w Cararze (23-27 marca 1978), odbył się w porze szczególnej dla społecznego i politycznego życia wielu krajów Aldo Moro, przewodniczący Partii Chrześcijańskiej Demokracji został porwany przez Czerwone Brygady. Sytuacja ta pozwoliła na zrobienie kolejnego kroku naprzód w określeniu kolektywnych zapatrywań zorganizowanej akcji anarchistycznej. Rozwijając konstruktywną krytykę dotyczącą procesu walki zbrojnej, kongres wysunął tezę, że „rewolucyjna przemoc nie może być rozumiana i akceptowana bez równoczesnego istnienia silnego i zorganizowanego ruchu robotniczego, zgadzającego się z wolnościowymi ideami". Kongres zarejestrował wiele opinii dotyczących możliwego rozwoju takiego ruchu, powiązanego z pracą anarchistycznych bojowników w różnych typach struktur syndykalistycznych. Większa część Federacji potwierdziła swą zgodę z założeniami określonymi w 1968 r. Federacja Francuska stwierdziła po raz pierwszy w Międzynarodówce, że wybiera ruch niezależny od ruchu robotniczego, ruch o samorządnym profilu. Kongres wyjaśnił swą pozycję, ukazał silny wzrost ruchów kobiecych oraz przyniósł nowe elementy refleksji całemu ruchowi rewolucyjnemu: „IAF - IFA wspiera rewoltę kobiet... IAF - IFA nie odstawia na drugi plan problemu kobiet i nie jest usatysfakcjonowana teoretyczną dyskusją, która nie byłaby praktykowana w codziennym życiu".
Między 31 października a 3 listopada 1986 roku w Paryżu odbył się czwarty międzynarodowy kongres anarchistyczny. Kończąc długi cykl walki rozpoczęty w 1968 r. kon¬gres zaczął dyskutować o antyimperialistycznej walce i ruchach narodowo-wyzwoleńczych. Widząc sytuacje w Ameryce Łacińskiej podjęto projekt solidarności z ludową walką w Nikaragui i na Haiti oraz zaproponowano stworzenie komisji ds. stosunków w Ameryce Środkowej i Południowej.
Odnośnie walk syndykalistów bieżąca sytuacja ukazała dwa różne stanowiska:
1 - popieranie tylko IWA - AIT (International Workers Association - Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników);
2 - popieranie poprzez mniej ideologiczną postawę, lecz bardziej pragmatycznie wraz z udzielaniem się w dużych reformistycznych związkach.
Ostatecznie odpowiedzialność za C.R.I.F.A. przeszła z Włochów na Federację Francuską.
Ostatni kongres odbył się w kwietniu 2004 roku w Besancon we Francji.
Na dzień dzisiejszy do Międzynarodówki należą krajowe Federacje z Argentyny, Białorusi, Wielkiej Brytanii, Czech i Słowacji, Francji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii i Rosji.
Rolę Sekretariatu pełni Federacja Brytyjska.
[edytuj] Założenia Międzynarodówki Federacji Anarchistycznych
Preambuła Międzynarodówka Federacji Anarchistycznych jest międzynarodową organizacją zrzeszającą federacje anarchistyczne, która poprzez swoje założenia i działania nawiązuje do założeń Pierwszej Międzynarodówki powstałej w Saint-Imer w 1872 roku w Szwajcarii.
IAF-IFA walczy o:
- zniesienie wszystkich form władzy ekonomicznej, politycznej, społecznej, religijnej, kulturalnej czy seksualnej.
- zbudowanie wolnego społeczeństwa, bez klas społecznych, granic i państw, opartego na anarchistycznym federalizmie i wzajemnej pomocy.
Działania IAF-IFA powinny być podejmowane w oparciu o akcję bezpośrednią, a skierowane przeciwko parlamentaryzmowi i reformizmowi, zarówno z teoretycznego jak i praktycznego punktu widzenia.
Federacje przyłączające się do IFA zobowiązują się rozwijać jak najbardziej efektywną współpracę na wszystkich polach aktywności, wspierać i koordynować każdą inicjatywę, udzielać regularną pomoc IAF – IFA i jej sekretariatowi, rozwijać na światowym poziomie działania anarchistyczne. Każda federacja, jeśli chodzi o głoszone przez nią poglądy i jej rozwój, pozostaje autonomiczna. Członkostwo i rezygnacja z niego
By przyłączyć się do IAF - IFA federacja musi:
- zapoznać i potwierdzić statut założeń i działanie IAF - IFA określane przez kongresy;
- przedstawić swoją prośbę o członkostwo sekretariatowi, który zobowiązany jest do zakomunikowania tego faktu wszystkim członkom IAF - IFA. Jeżeli w ciągu kolejnych 6 miesięcy żadna z już przynależących federacji nie wyrazi sprzeciwu, członkostwo zaczyna obowiązywać natychmiastowo. Następnie musi ono być jednomyślnie ratyfikowane przez następny kongres. W wypadku zgłoszenia sprzeciwu, jedynie kongres może ponownie rozważyć prośbę o członkostwo.
Członkostwo zakłada płacenie składki, która jest określana przez kongres. IAF -lFA chciałaby, aby w danym kraju istniała tylko jedna federacja. Niemniej jednak, nie uznając polityki regionalnej (political geography) narzucanej przez dane państwo, zgadza się na statut (przyjęcie) innych federacji z tego samego terytorium, pod warunkiem, że istniejąca federacja, która jest już członkiem IAF-IFA, nie zgłosi sprzeciwu.
IAF - IFA akceptuje członkostwo wielonarodowych federacji, pragnących poprzez taką organizację rozwinąć doświadczenia anarchistycznego internacjonalizmu w sąsiadujących geograficznie lub językowo rejonach.
Kiedy sekretariat zda sobie sprawę ze stałego i potwierdzony braku aktywności któregoś z członków federacji, zobowiązany jest poinformować o tym wszystkich członków IAF – IFA. W takim wypadku jeżeli w ciągu następnych 6 miesięcy żadna federacja członkowska nie wniesie sprzeciwu, zrzeczenie się członkostwa uznane jest za obowiązujące. Rezygnacja ta musi być jednomyślnie ratyfikowana przez następny kongres. Jeżeli wpłynie jakikolwiek sprzeciw, jedynie kongres może powtórnie rozważyć rezygnację. Jeśli federacja zawiadomi o ponownym podjęciu aktywności, może ona wnieść wniosek o członkostwo w IAF – IFA zgodnie ze statusem założeń.
Poszczególne grupy również mogą wstąpić do IAF-IFA w wypadku braku organizacji, która tworzy federację na krajowym szczeblu, pod warunkiem że zobowiążą się one stworzyć ową federację w granicach terytorium, które reprezentują. Ponieważ takie członkostwo jest niejako prowizoryczne, IAF - IFA zastrzega sobie prawo w ramach kongresowych, do ponownego jego rozważenia, jeżeli nie stoi to w sprzeczności z konstytucją federacji. Nowa federacja musi ponownie postarać się o członkostwo w IAF - IFA.
Międzynarodowe powiązania IAF - IFA pielęgnuje serdeczne więzy z całym ruchem anarchistycznym w jego walce ze wszelkimi formami i strukturami władzy (wymieniając informacje, okazując swoją solidarność, itd.) i może zapraszać delegatów do uczestniczenia w swych sesjach.
Kongresy IAF - IFA zbiera się na kongresie co trzy lata. Kongres jednomyślnie decyduje o orientacjach i liniach działania dla IAF - IFA.
Rok przed tym zgromadzeniem, spotkanie sekretariatu i ludzi zarządzających międzynarodowymi stosunkami w różnych federacjach określa plan zajęć, datę i miejsce kongresu. Kongres omawia inicjatywy organizacji i jednomyślnie powierza członkowskim federacjom IAF - IFA sekretariat, który ma za zadanie wprowadzić w czyn założenia określone przez kongres.
Sekretariat
Sekretariat ma za zadanie roztaczać opiekę nad wzajemnymi relacjami poprzez odpowiednie osoby odpowiedzialne za sprawy międzynarodowe, które znajdują się w każdej federacji. Spotykają się one wspólnie co 6 miesięcy. Sekretariat reprezentuje IAF - IFA i ma na celu pracę nad wpływami i rozwojem IAF - IFA.
Ponadto: - rozwija kontakty i wewnętrzne debaty IAF - IFA; - nagłaśnia przypadki, w których konieczne jest rozwinięcie międzynarodowej pomocy; - publikuje federacyjny biuletyn, punkt kontaktowy dla korespondencji i wewnętrznej debaty w organizacji; - zajmuje się publikacją propagandy, materiałów dotyczących postanowień i działalnością IAF - IFA; - zdaje sprawozdanie z aktywności swojej i swych członków. Sekretariat rozwiązuje się sam tuż przed kongresem.
Przestrzeganie statutu założeń
Nie respektowanie praktycznych lub etycznych założeń wymienionych powyżej de facto podaje w wątpliwość członkostwo w IAF-IFA, co powinno być ratyfikowane przez następny kongres.
Zmiany w statucie Jakakolwiek propozycja dotycząca zmiany w statucie powinna zostać przedstawiona wszystkim federacjom członkowskim IAF - IFA co najmniej na rok przed kongresem, który miałby ją rozpatrywać.
