Sebastien Faure

Anarchopedia

Sebastien Faure

Sebastien Faure (1858-1942) - anarchista francuski, pomysłodawca i jeden z redaktorów l'Encyclopédie Anarchiste.

Urodził się 6. stycznia 1858 w Saint-Etienne. Wychowywany na księdza studiował w gimnazjum jezuickim. Po śmierci ojca porzucił wiarę, wyemigrował na rok do Anglii, po powrocie i służbie w wojsku został działaczem Parti Ouvrier (marksistowskiej Partii Robotniczej), z której ramienia bez powodzenia kandydował w okręgu Gironde do parlamentu.

W 1888 roku pod wpływem kontaktów z Piotrem Kropotkinem, Élisée Reclus i Joseph Tortelier porzucił socjalistów i skierował się w stronę anarchizmu. Był blisko związany z Louise Michel, z którą w listopadzie 1895 roku założył, ukazujący się do 1914 roku, tygodnik Le Libertaire. W swoim czasie był jednym z ważniejszych działaczy anarchistycznych we Francji.

W 1894 roku był jednym z obrońców w procesie 30. Zaangażowany w obronę Alfreda Dreyfusa prowadził wtedy dziennik Journal du Peuple. W latach 1901-02 w Lyonie wydawał dziennik Le Quotidien.

Zaangażowany w ruch na rzecz kontroli urodzeń, od 1904 do 1917 roku prowadził także wolnościową szkołę: La Ruche (ul) w Rambouillet pod Paryżem.

W 1914 roku opublikował manifest Vers la Paix (W stronę pokoju). Od kwietnia 1916 roku do grudnia 1917 prowadził lewicowe pismo Ce qu'il faut dire (Co należy powiedzieć). W 1918 i 1921 skazany za kontakty seksualne z nieletnimi dziewczętami spędził krótki okres czasu w więzianiach.

Po I wojnie wznowił w 1919 roku wydawanie Le Libertaire, który ukazywał się nieprzerwanie do 1938 roku. Od stycznia 1922 roku wydawał wolnościowy miesięcznik La Revue Anarchiste.

W 1927 rozpoczął ambitny projekt l'Encyclopédie Anarchiste, która pierwotnie ukazywała się periodycznie w zeszytach, aby w 1932 zostać wydana w 4 tomach łącznie ponad 3000 stron. Był nie tylko redaktorem prowadzącym i pomysłodawcą, ale także autorem wielu haseł.

Sprzeciwiał się anarchistycznemu sekciarstwu. Był zwolennikiem i propagatorem tzw. anarchistycznej syntezy (Anarchist Synthesis), w której współistnieć miały indywidualizm, wolnościowy komunizm i anarchosyndykalizm.

Jednak w 1927 roku przewodził grupie, która wystąpiła z francuskiej Union Anarchiste, aby w 1928 roku założyć Association des Federalistes Anarchiste, w ramach którego wydawał La Voix Libertaire (Głos Wolnościowy, ukazywał się od 1928 do 1939). W 1934 roku pogodził się z krajową federacją i wrócił do redagowania Le Libertaire.

Na poczatku lat dwudziestych minionego wieku był w ramach francuskiego ruchu anarchistycznego głównym krytykiem bolszewickiej dyktatury w Rosji, a w latach 30-tych zaangażował się w działania w ramach International League of Fighters for Peace (Międzynarodowa Liga Bojowników o Pokój). W czasie kampanii francuskiej schronił się w Royan (koło Bordeaux), gdzie zmarł w 14. lipca 1942.